کلینیک تخصصی کارآفرینی پارس اندیش

Pars-Andish

اصول برنامه ریزی و طراحی سکب و کار


کارآفرين ناگزير است در فعاليت‌هاي روزمره که هرگز تعطيل‌پذير نيست از لحاظ فني فقط به ابتکار و خلاقيت عمل خويش استوار و متکي باشد. داوطلب حرفه کارآفريني بايد قبل از هر چيز از حرفه منتخب خويش به خودکفايي نسبي رسيده باشد و قبل از هر چيز به دانش کارآفريني مجهز شود. دانشي که به نظر صاحب‌نظران اين فن علم به اصول است. اصول مجموعه‌اي از قوانين، ملاک‌ها و معيارها و ظوابطي است که به کارآفرين اجازه مي‌دهد تا در موقعيت‌هاي گوناگون عکس‌العمل‌هاي مناسب داشته و تصميم‌گيري درستي اتخاذ نمايد.

برخی از اصول کارافرینی از این قرارند:

- کارآفرين بايد بر يک رفتار با توجه به  معيار مشخص توجه نموده تا پيشرفت کند؛

- کارآفرينان بايد در مواجهه با خطرات تلاش شخصي از خود نشان دهند؛

- کارآفرينان در به عهده گرفتن نظر و عمل و تصميم‌گيري مستقل عمل کنند؛

- کارآفرينان بايد کيفيت‌هاي تازه‌اي از معاني و مفاهيم ارائه دهند و اين کيفيت‌هاي تازه را به فراورده‌هايي جديد تبديل نمايند؛

- کارآفرينان بايد بدانند، چنانچه موفقيت يا شکستي نصيب آنها مي‌شود، به دليل تلاش و کوشش شخصي خود اوست نه بخت و اقبال؛

- به كارگيري معيارهاي مبتني بر رفتار سازماني در موسسات؛

- به كارگيري روش هاي متناسب با بازارهاي مالي؛

- استفاده از معيارهاي جديد توليد و توزيع؛

- به‌كارگيري قابليت‌هاي فردي در ايجاد رفتارهاي كارآفرينان؛

- به‌ كارگيري قابليت‌هاي محيطي در جهت ايجاد بينش نو، خلاقيت گروهي، خوش‌بيني سازماني، مركز كنترل دروني سازماني؛

-  کارآفرينان بايد آموزش‌هاي لازم در زمينه کارآفريني و راه‌اندازي کسب و کارها فرا گيرند؛

-  کارآفرينان بايد به  نيازهاي بازار کار، محرک‌هاي بازار و منابع تامين سرمايه توجه داشته باشند؛

- فعاليت‌هاي کارآفرينان بايد مبتني بر  فرهنگ رسمي، هنجارها و قواعدي که از طرف مراجع دولتي تعيين مي‌شود، يعني قوانين و مقررات سنت‌ها و عرف باشند؛

- کارآفرينان قبل از اينکه بخواهند اقدام کارآفرينانه‌اي انجام دهند؛ مي‌بايست از حمايت‌هايي که نهادهاي رسمي و نيمه‌رسمي موجود در کشور از فعاليت‌هاي کارآفرينان مي‌شود اطلاع داشته باشند(درانی و مرادی پردنجانی، 1388).

بر این اساس در می یابیم که برنامه ریزی و طراحی کسب و کار مبتنی بر اصولی است که کارآفرین در هنگام طراحی و برنامه ریزی کسب و کار باید آنها را در نظر بگیرد، برخی از این اصول عبارت است از:

1. اصل جامعیت در برنامه ریزی کسب و کار: برنامه ریزی جامع کسب و کار باید تمام برنامه ها، فعالیت ها را در برگیرد و علاوه بر مسائل مربوط به کسب و کار به امور مدیریت، بودجه و اعتبارات، ساختمان و تاسیسات و تجهیزات و سایر ملزومات امر نیز توجه نماید؛

2. اصل مداومت در برنامه ریزی کسب و کار: برنامه ریزی کسب وکارباید درازمدت و مداوم باشد، راه اندازی کسب وکار فعالیتی است که به زمان نیاز دارد و برنامه کسب وکار باید در طول زمان مورد تجدید نظر قرار گیرد، و مداومت پیدا کند؛

3. اصل واقع بینی در برنامه ریزی کسب و کار: برنامه ریزی کسب و کار باید واقع بینانه باشد، برای واقع بینی برنامه ریزی می توان چندین سلسله عوامل را در نظر گرفت، که عبارتند از: زمینه اجتماعی، عوامل اجرایی و عوامل مالی، مسائل اطلاعاتی و مسائل سیاسی و حمایتی؛

4. اصل همکاری و مشارکت در برنامه ریزی کسب و کار:  برنامه ریزی کسب و کار امری جمعی است نه فردی، بنابراین به افراد ( اعم از کارآفرین، سهامداران و...) باید در آن مشارکت داشته باشند. و در تعیین اهداف، نیازها و اولویت ها همکاری لازم است. مرحله تدوین برنامه و تنظیم طرح ها و نقشه ها کار عمده متخصصان و مسئولان برنامه ریزی کسب و کار است ولی این مرحله نیز مشارکت نمایندگان و مجریان کسب و کار به ویژه کارآفرینان مفید خواهد بود؛

5. اصل استمرار و ارزیابی برنامه ریزی کسب و کار: برنامه ریزی کسب و کار باید به طور مداوم به فکر ارزیابی و تجدید نظر برنامه بوده و با پیشرفت زمان همگام گردد. اگر برمامه ریزی ککسب و کار بلند مدت باشد پیش بینی آینده دشوارتر بوده و باید هدف ها را کلی انتخاب نمائیم، در این صورت طرح های کسب و کار دقت لازم را نخواهند داشت. اگر برنامه ریزی کسب و کار کوتاه مدت باشد پیش بینی آینده آسان تر خواهد بود و می توانیم اهداف را دقیق تر تعیین کنیم؛

6. اصل ضمانت اجرائی در برنامه ریزی کسب و کار: در تهیه و تنظیم برنامه کسب و کار باید شرایط اجرایی آن را مد نظر داشته باشد، برنامه کسب کسب و کار تحت تاثیر محیط اجتماعی که در آن راه اندازی می شود، قرار دارد.